On the sale of Amrita Pritam’s House امرتا پریتم دے گھر ویچے جان تے اک نظم

A Punjabi poem by Hasan Mujtaba

وارث شاھ ایتھے کیہہ کیہہ وکدا
وکدا وچ بزار۔

قبراں وکدیاں
قبراں وچوں بول وی وکدے
یار وی وکدا
اوہدے گل دا ہار وی وکدا
عشق دا ورقہ ورقہ وکدا
وکدے قول قرار۔
وارث شاہ ۔۔۔۔۔

ہٹیاں وکدیاں
جٹیاں وکدیاں
رنگ وی وکدا
جھنگ وی وکدا
ہیراں وکدیاں
رانجھے وکدے
وکدا تخت ہزار
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔

کھیڑے وکدے
گیڑے وکدے
ساہواں وکدیاں
رکھ رکھ تے
چھاواں وکدیاں
مجھاں وکدیاں
گاواں وکدیاں
وکدے سارے کھوہ
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔

توں لبھدی پھریں بازار کڑے
ایتھے کیہڑی شے جو وکدی نہیں؟
تیرے دل دا جانی وکدا
راوی دا سبھ پانی وکدا
اکھاں دے سبھ اتھرو وکدے
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔۔

ایتھے شکر دوپہری وکدی
شاماں وکدیاں نیں
دن وی وکدے
راتاں وکدیاں
ایتھے جگر! جگراتے وکدے
نندراں وکدیاں
سفنے وکدے
سفنیاں دے وچ
سجن وکدے
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔

ایتھے جنگل بیلے وکدے
منگل وکدے میلے وکدے
ایتھے چن چنا وی وکدے
سوہنی وکدی
ماہی تے مہیوال وی وکدا
ایتھے موجاں موجاں وکدیآں
بیلے وچھیاں لاشاں وکدیاں
فوجاں وکدیاں
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔

اوہدے گل دی گانی وکدی
ہر اک پیار نشانی وکدی
وارث شاہ ایتھے۔۔۔۔۔

گور پیا کوئی ہور وی وکدا
بکل دے وچ چور وی وکدا
ایتھے تخت لہور وی وکدا
کیہ جاناں میں کون کوئی وکدا
وارث شاہ ایتھے….

تو لکھ لکھ مارے وین
وارث شاہ
لکھاں روندیاں دھیاں وکدیاں
ایتھے جیوندیاں ماواں وکدیاں
نی مائے میں کنوں دساں
ایتھے مرگئياں ماواں وکدیاں
وارث شاہ

وارث شاہ میں تینوں آکھاں
ہائے وے میں وی مر گیاں
فیر میں مرگئی ہاں

صوفی! تو کیویں کہندا سی
پتر ہٹاں تے نہیں وکدے؟
پر ایتھے پال تے پالنے وکے
پنچھی تے فیر آہلنے وکے
ایتھے گھر گھروندے وکے
ایتھے بند تے بوہے وکے
ایتھے میرا کمرہ وکیا
کیہہ کیہہ وکیا نہیں
کناں سنیاں بول نہیں وکیا
اکھاں ویکھے ویکھ نہیں وکے
ہر اک دل دا منظر وکیا
اندر وکیا باہر وکیا
کیہہ کیھہ رنگ رتول نئیں وکیا
اوہدا برش کنواس وی وکیا۔

ہر اک رت دی لیکھا وکی
تیری پیار بھلیکھا وکی
تیری سبھ اڈیک وی وکی

اوہدے میرے ہاسے وکے
اوہدے میرے اتھرو وکے

اوہدا ہر اک چتر وکیا
میرا ہر اک اکھر وکیا
مٹی دا ہر ذرہ ذرہ
میرے گھر دی اٹ اٹ وکی
میری رات تے دن وی وکیا
میرا اج اجوکا وکیا
تے ایک میرا سورج وکیا

ایش ٹرے توں سانبھے ہوئے
سگرٹ دے اوہ ٹوٹے وکے
ساحر دی اوہ حوشبو وکی
اوہدی کو‏ئی رسید نہ منگی

اندر دا بس بانبھن وکیا
اوہدا پر پرچھاواں وکیا
تے میرا اکلاپا وکیا
ہر اک ملن والا وکیا
نالے وچھڑن والا وکیا

ہر اک نظم کہانی وکی
میری ناگ منی وی وکی
ویساکھی تے ہولی وکی
ماں وکی ماں بولی وکی

سارے پھل کھڑ ن وی وکے
رکھ وکے تے بوٹے وکے
وا دے سارے جھوٹے وکے
میریاں ساریاں ہوکا ں وکیاں
اہ کوئل دی کوکاں وکیاں
اور میرا ٹرنا وی وکیا
میری اج اخیر وی وکی
میرا ہر ایک ویس وی وکیا
دلی وکیا دیس وی وکیا
ہائے نی میں لوڑھے لُٹی
میرا وارث شاہ وی وکیا
وارث دا پنجاب کیہہ تکنا
تک اپنا پنجاب نی مائے
تک اپنا پنجاب۔

وارث شاہ ایتھے کیہہ کیہہ وکدا
وکدا وچ بزار

New York
July 12, 2011

Poem sent by Ijaz Syed
syedi@sbcglobal.net

Heritage havoc
By Nirupma Dutt
Punjabi’s grand dame of letters Amrita Pritam had willed that her house in the Capital should be preserved as a memorial to her and that her partner Imroz should live there. However, just five years after her death, it has been sold by her son to builders, who have lost no time in razing it to the ground. While writing an ode to the house that Amrita built, Nirupama Dutt recounts the insensitive attitude we, as a nation, have to our cultural heritage…

View Nirupma’s article at Tribune India
.
.

Advertisements

One comment on “On the sale of Amrita Pritam’s House امرتا پریتم دے گھر ویچے جان تے اک نظم

  1. rana.s.Ali says:

    Lajawab,nazam k leyeh bohat shukriya,bohat khooabsurat nazam hai,
    Thank you.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s